Αρχή  |  Ο λογαριασμός μου  | Checkout  | Νέοι Τίτλοι  | Newsletter  | Προσφορές  | Επικοινωνία
Αναζήτηση:     Σύνθετη αναζήτηση Καλάθι αγορών: 0 τεμάχια
Κατηγορίες
Τελευταία Νέα
Bestsellers
01.τεύχος 152-153
02.Μιχάλης Δέλτα: Το Φως Των Λέξεων
03.Οδός Πανός τχ. 168 - 6η έκδοση
04.Γιώργος Μαρκάκης: Ξύπνα, ώρα για ύπνο
05.τεύχος 150
Τελευταία Νέα
Αποτελέσματα:  1  2  3  4  5 ...  [Επόμ. >>] 

Λίγα λόγια για τον Σεραφείμ Φυντανίδη29/12/2014
Δεν πολυκαταλαβαίνω και γι’ αυτό αναρωτιέμαι: Αν δεν μπορεί η ιδιοκτησία μιας εφημερίδας να μειώσει το μισθό του διευθυντή της, ποιος μπορεί; Αυτό έκανε η φίλη μου, Μάνια Τεγοπούλου, την επομένη της κηδείας του πατέρα της – που κι ο ίδιος ήθελε, και δεν πρόλαβε, να το κάνει. Ζήτησε από τον Φυντανίδη να κατεβάσει το μισθό του. Κι αυτός – μεγαλόψυχος – είπε 50.000 ευρώ, από 55.000! Πολύ σικ. Πράγματι σερ. Μισθός πείνας.
Παρέμεινε 2 μήνες. Πήρε την αποζημίωσή του στο χέρι. 31 χρόνια Χ 55.000,00 = 1.705.000,00 ευρώ.
Μέχρι να αποχωρήσει είχε ξεσπάσει το σκάνδαλο της γυναίκας του, Βιργινίας. Πουλούσε γλάστρες των 30,00 ευρώ για 30.000,00 ευρώ, στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, Υπουργός ο Άκης Τσοχατζόπουλος.
Στο Πειραιά λέμε: όταν εκεί που τρως, φτύνεις∙ χρειάζεσαι ψυχίατρο.


Υ.Γ. Δυστυχώς άλλοι 2 διευθυντές – μία γυναίκα, Κ. Α. και ένας άντρας, Γ.Τ.Π. – το έτος 2011, που έκλεισε η εφημερίδα, έπαιρναν 30.000,00 ευρώ το μήνα – όντας συνταξιούχοι. Και ο γελοιογράφος της , Σ., της Βόρειας Κορέας, έπαιρνε 15.000,00 ευρώ το μήνα. Αυτοί την έκλεισαν, με την βοήθεια των μεγαλοσυνδικαλιστών της. Κάνανε πλάτες στις άλλες απογευματινές – που ακόμη είχαν κυκλοφορία.


Εκδήλωση Κώστα καλδάρα09/12/2013
Οι Εκδόσεις Οδός Πανός
και το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
σας προσκαλούν
την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2013, στις 8.00 μ.μ.

στην παρουσίαση του βιβλίου
του Κώστα Καλδάρα

Η Σκιά του Ταξιδευτή
Ένα ταξίδι στο ταξίδι

Στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
(Πειραιώς 206, Ταύρος)

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
ο ποιητής και εκδότης Γιώργος Χρονάς
ο ποιητής Κώστας Κακαβούρης
και ο ίδιος ο συγγραφέας Κώστας Καλδάρας

Στο ρόλο του αφηγητή – ταξιδευτή
ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Μηνάς Βιντιάδης

Τις μουσικές του «ταξιδιού» επιμελήθηκε ο Ηρακλής Βαβάτσικας

Συμμετέχει ο Σταμάτης Κραουνάκης σε μια μοναδική εμφάνιση


Η συνδρομή στο περιοδικό Οδός Πανός για το 2014 (4 τεύχη το χρόνο) είναι 40,00 για την Ελλάδα - 60,00 για το εξωτερικό - 50.00 για Δημόσιους Οργανισμούς-Βιβλιοθήκες-ΝΠΔΑ-ΑΕ05/10/2013


Γιώργος Χρονάς, συνέντευξη στον Παναγιώτη Χατζηστεφάνου24/05/2013

 


Γιώργος Χρονάς: «Αν είχα τον Σαμαρά μαζί μου θα τον πήγαινα να δει τις συνοικίες τη νύχτα! Δεν μένουν όλοι στην Κηφισιά ή την Εκάλη!»

14.05.2013

Ο Γιώργος Χρονάς είναι ένας από τους πιο ενδιαφέροντες Ελληνες διανοούμενους. Διαχρονικός, αναχωρητής αλλά και μαχητικός υπερασπιστής του αξιακού του γαλαξία μίλησε την Κυριακή του Πάσχα στον Παναγιώτη Χατζηστεφάνου για την κρίση αξιών, το ρόλο των διανοουμένων και την κρίση της πολιτικής.

Γιατί οι διανοούμενοι σιωπούν σε μια τόσο κρίσιμη συγκυρία για την ελληνική κοινωνία;

«Δεν νομίζω ότι τηρεί σιγή ιχθύος ο πνευματικός κόσμος της χώρας. Στις συνεντεύξεις τους, στα βιβλία τους, στα ποιήματά τους, οι συγγραφείς μιλούν για την κατάσταση στη χώρα. Ανάλογα με το ταλέντο της τέχνης του ο καθένας. Κάποιοι σε άγρια οργή, άλλοι σε άλλο τόνο. Ολοι ζητούν τιμωρία. Αφού, προς το παρόν, έχει τιμωρηθεί μόνο ο κόσμος».

Υπήρξε θύμα, όπως γράφτηκε, του «διαδικτυακού όχλου» η Κική Δημουλά;

«Η Κική Δημουλά είναι φίλη μου. Με πράξεις φίλη μου. Ξέρω το λόγο της και την ψυχή της. Οσο μπορώ. Απλώς τα νέα μέσα ενημέρωσης έπρεπε να βρουν το θύμα της εβδομάδας για να περάσει η ώρα στο κομπιούτερ. Την προηγούμενη ήμουν εγώ στην αρένα με τα λιοντάρια για να με κατασπαράξουν. Νομίζω ότι τα ΜΜΕ και στο ηλεκτρονικό τους προφίλ, δημιουργούν θαυμαστές παρά εχθρούς της Χρυσής Αυγής. Η δημοσιότητα που δίνουν της κάνει καλό. Αντί για το αντίθετο που επιδιώκουν».

Για το ΔΝΤ

«Φαντάζομαι πως η πολιτική ηγεσία έχει κατά νου το εθνικό συμφέρον. Μην ξεχνάτε τον μύθο των ισχνών αγελάδων. Τώρα είμαστε εδώ. Και η Τουρκία και η Αργεντινή μπήκαν στο ΔΝΤ και δεν κάνουνε έτσι».

Τι σημαίνει να είναι κανείς ελεύθερος στην εποχή της κρίσης

«Είμαι ένας ελεύθερος άνθρωπος, μέσα στους δρόμους και στη μοναξιά μου, ταυτόχρονα. Παρακολουθώ τα πάντα και αποφασίζω. Μιλάω. Γράφω. Έχω περιοδικό και εκδόσεις 32 χρόνια. Κάποτε έκανα ραδιόφωνο (1979-2011), έλεγα πράγματα και θέματα μέσα από τις τέχνες αυτές, διεύθυνα για δυόμιση χρόνια την «Βιβλιοθήκη-Καταφύγιο θηραμάτων» της «Ελευθεροτυπίας», που επίσης έκανα πολιτική. Δηλαδή μάθημα καθαρής και υψηλής ζωής. Επιλογή τρόπων να ζεις σ' αυτή τη χώρα».

Πώς μπλέξαμε σε αυτό το αδιέξοδο;

«Το μεγαλύτερο συνειδησιακό πρόβλημα των Ελλήνων είναι ότι μπερδεύουν την πραγματική ζωή- που είναι δύσκολη από τη φύση της- με το δούλεμα, την κλεψιά, το λαμόγιο, τις περιττές εξωφρενικές κρατικές σπατάλες παντού, το μισθό από υπηρεσίες που δεν πατάνε πόδι και όλα αυτά τα σχετικά που τα διαβάζουμε ότι συνέβαιναν εδώ και εύχομαι να πάψουν να υφίστανται».

Τι θα έλεγες στον Σαμαρά αν τον είχες μπροστά σου;

«Αν είχα μπροστά μου τον Πρωθυπουργό Α. Σαμαρά, θα του έβαζα ν' ακούσει το «All you need is love» των Μπιτλς. Το μήνυμά μου είναι αγάπη και φροντίδα των ανήμπορων συνανθρώπων μας. Θα του έλεγα να πάει να δει τις συνοικίες νύχτα. Δεν μένουν όλοι στην Κηφισιά. Ή στην Εκάλη».

Είναι λύση η έξοδος από το ευρώ;

«Παραμένω στις επιλογές μου υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της Ελλάδας και της παραμονής της χώρας στο ευρώ. Οταν δεν έχεις μία, δεν υπάρχει παρά ο έξωθεν δανεισμός. Και πολλά που πρέπει να γίνουν. Υπάρχει ένα κράτος τέρας. Για ν' ανοίξεις μία επιχείρηση -ακόμα και κουρείο- πρέπει να περάσεις 150 πόρτες. Δηλαδή ένα Αίσχος!»

Υπάρχουν επαναστάσεις χωρίς αίμα;

«Δεν αγαπώ τις εξεγέρσεις γιατί μισώ το αίμα. Δείτε το Πολυτεχνείο, την ΑΣΟΕΕ. Τη Νομική Σχολή. Η νεοελληνική καταστροφή, εν ονόματι του ΔΝΤ. Δείτε και τα ερείπια στη Λιβύη, στη Συρία. Ματώνει η ψυχή μου».

Ζούμε στην εποχή του ψυχρού εμφυλίου πολέμου;

«Δεν είμαι σύμφωνος με την άποψη ότι διάγουμε μια περίοδο ψυχρού εμφυλίου πολέμου. Οχι. Τα λένε τα φερέφωνα των ανάλογων κομμάτων πιστεύοντας σε ποσοστά νίκης. Χωρίς πρόγραμμα, με λόγια φούσκες. Το νέο στυλ - του υπάρχουνε λεφτά! Ακριβώς, με άλλα λόγια».

Αλλαξαν οι Ελληνες;

«Από την εποχή που άρχισα να εκδίδω την Οδό Πανός, αλλάξανε πολλά. Ντρέπονται να κλάψουν. Γίνανε προτεστάντες. Εμείς δεν ντρεπόμαστε. Και ξέρουμε ν' αγαπάμε. Οπως και να περιφρονούμε».

Ποια είναι η σχέση σας με το διαδίκτυο;

«Η σχέση μου με το διαδίκτυο είναι μέσω γραμματέως. Δεν έχω χρόνο για να το μάθω. Ισως αργότερα μπω».

Πώς αντιδράτε στους υβριστές σας;

«Ο ρόλος του υβριστή στην κοινωνία είναι η περιφρόνηση. Άλλοτε το οφθαλμόν αντί οφθαλμού».

Τι θα έκανε ο Μάνος Χατζιδάκις σήμερα;

«Η στάση του Μάνου Χατζιδάκι για την τρέχουσα πραγματικότητα στην Ελλάδα θα ήταν ίδια με αυτά που σας παρέθεσα, απαντώντας στις ερωτήσεις σας. Εχω την εντύπωση. Νομίζω».

Ποια ήταν η συμβολή της "οδού Πανός" στη λογοτεχνία μας;

«Το περιοδικό Οδός Πανός, μέσα από τις σελίδες του οποίου έχει χρονογραφηθεί και απαθανατιστεί ένα τεράστιο κεφάλαιο της νεότερης λογοτεχνικής μας ιστορίας, υπάρχει εδώ και 32 χρόνια, χωρίς να έχω καμία υποστήριξη από το κράτος. Υποθέτω ότι θα μου την έδιναν, αν τη ζητούσα, όμως δεν υπήρξα ποτέ εκείνος ο άνθρωπος που θα στηθεί στις ουρές και θα παρακαλέσει να τον υποστηρίξουν κυκλώματα από τα οποία προτιμώ να παραμείνω ανεξάρτητος».

Τι πρέπει να γίνει με αυτούς που έκλεψαν τη χώρα;

«Τόσα χρόνια στην Αθήνα, δουλεύοντας στις εκδόσεις και στο χώρο του βιβλίου, γνώρισα λίγο-πολύ όλους εκείνους τους ανθρώπους που παίρνουν αποφάσεις για τη ζωή μας - πολιτικούς και όχι μόνο. Οσους κυβέρνησαν και έκλεβαν, και έφεραν τη χώρα σε αυτή την άθλια κατάσταση, ειλικρινά θα ήθελα να δω με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς δικαστήρια να κατάσχουν και να πουλήσουν αμέσως την περιουσία τους, σε σπίτια και χρήματα...»

Σας ενδιαφέρουν τα λογοτεχνικά βραβεία;

«Η μοναδική τιμή που μου έγινε, τον Δεκέμβριο του 2011, είναι η απονομή του κορυφαίου λογοτεχνικού Βραβείου Κ. Π. Καβάφη. Ακόμα θυμάμαι με συγκίνηση τη διαδρομή από το Κάιρο έως την Αλεξάνδρεια».

Τι αισθάνεστε όταν βλέπετε τόση δυστυχία δίπλα σας;

«Βλέπω κάθε μέρα την όλο και χειρότερη κατάντια των συνανθρώπων γύρω μου. Τους βλέπω στους δρόμους, με το βλέμμα της απελπισίας, και δεν μιλάω για τοξικομανείς, αλλά για ανθρώπους που έχουν χάσει κάθε κουράγιο, κάθε αξιοπρέπεια. Δεν έχω καμία απάντηση να δώσω. Ονειρεύομαι κάποια μαγική λύση, που θα δώσει πάλι σε όλους αυτούς την ελπίδα. Καμιά φορά σκέφτομαι ένα είδος κτιρίου, που θα έμπαιναν από την είσοδο και θα έβγαιναν αναζωογονημένοι με λουτρό και άλλα ρούχα από την έξοδο. Ομως όλα αυτά είναι φαντασίες και δεν έχουν καμία σχέση με την όλο και πιο σκληρή πραγματικότητα. Την πείνα».

Πώς αποτιμάτε την «περιπέτεια» με την έντυπη δημοσιογραφία;

«Κατηγορήθηκα αλλά και δικαιώθηκα για το ένθετο «Βιβλιοθήκη-Καταφύγιο Θηραμάτων» στην «Ελευθεροτυπία» του Σαββάτου. Ακολούθησα την Καβαφική ρήση - το μισό σπίτι πρέπει να γκρεμιστεί. Εφτασα να διεκδικώ 20 χιλιάδες αναγνώστες, επιπλέον, με αυτό το ένθετο. Ακόμα το αναζητούν. Δεν υπάρχει στην επανέκδοση της εφημερίδας. Εκείνοι που θέλουν να μου υπαγορεύσουν τη γνώμη τους για την κυρία Τεγοπούλου, την εκδότρια της Ελευθεροτυπίας, καλά θα κάνουν να γνωρίζουν ότι έχω τη δική μου. Είναι φίλη μου από το 1979».

Η εκδιδόμενη ακτιβίστρια Πάολα σας κατηγόρησε ότι δεν της αποδώσατε τα δικαιώματα από τις πωλήσεις του βιβλίου της;

«Οσον αφορά την Πάολα και τα δικαιώματα από τα βιβλία της, ας έρθει στην αποθήκη να δει τις κούτες με τα αντίτυπα που έμειναν απούλητα».

Τι γεύση σας άφησε η αντιπαράθεση με τη Lifo;

«Η όλη επίθεση της Lifo εναντίον μου είναι σε αναλογία της επίθεσης της «Αυριανής» εναντίον των Ιόλα, Χατζιδάκι, Τσαρούχη. Νέοι καιροί με παλιά μέθοδο».





Πηγή:
 Γιώργος Χρονάς: «Αν είχα τον Σαμαρά μαζί μου θα τον πήγαινα να δει τις συνοικίες τη νύχτα! Δεν μένουν όλοι στην Κηφισιά ή την Εκάλη!» | iefimerida.grhttp://www.iefimerida.gr/node/105143#ixzz2UBpOr2Rv



Γιώργος Χρονάς, ο τιμητής της υπόγειας ζωής20/05/2013

 


 ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΟΝΑΣ, Ο ΤΙΜΗΤΗΣ ΤΗΣ ΥΠΟΓΕΙΑΣ ΖΩΗΣ

Γράφει ο ΘΩΜΑΣ ΚΟΡΟΒΙΝΗΣ

 

(Η ανάγνωση του κειμένου έγινε την Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2009 τη βραδιά της παρουσίασης του συνολικού ποιητικού έργου του Γιώργου Χρονά στον «ΙΑΝΟ» Θεσσαλονίκης. Μίλησαν ακόμη ο Ντίνος Χριστιανόπουλος και ο Διονύσης Στεριούλας, ενώ ο ποιητής διάβασε επιλεγμένα ποιήματά του)

 

Αγαπητοί φίλοι,

Μου ζητήθηκε από τον εκλεκτό φίλο και συνεργάτη μου Γιώργο Χρονά να παρουσιάσω μαζί με τους άλλους φίλους προσκεκλημένους -και είναι τιμή μου που κάθομαι δίπλα στον δάσκαλό μου και δάσκαλό μας- το βιβλίο με το σύνολο των ποιημάτων του. Και το κάνω με μεγάλη χαρά  γιατί πιστεύω ότι ο Χρονάς -εκτός της άλλης πολύτιμης πεζογραφικής, εκδοτικής και άλλης πολιτιστικής προσφοράς του- είναι πλέον, μετά από 35 χρόνια αδιάλειπτης  ποιητικής δράσης, ένας εμβληματικός ποιητής με εντελώς προσωπική και πολύ ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, θεματογραφία, τεχνική και απήχηση.

      Διατρέχω το corpus των ποιημάτων του ποιητή Γιώργου Χρονά. Σταματώ και σχολιάζω κάποια, κατά την κρίση μου, βασικά, ελπίζω,  σημεία.

      Κάνω στάση σε ποιητικές φωτογραφίες στιγμιαίες αμέριμνων παιδιών που παίζουν στις φτωχογειτονιές του Περάματος με φόντο τη Σαλαμίνα. Ανάμεσά τους,  σα σφήνα στο μίζερο παρόν, απροσδόκητα εισβάλλουν σπαράγματα της εποποιίας των κλασικών χρόνων: ελληνικά αγάλματα, ο Ευριπίδης και ο Αλκιβιάδης. Ρωμαϊκά αγάλματα, ο Σενέκας και ο Νέρων  -και προπαντός ο Αδριανός με τους ευνοουμένους του-. Ήρωες από την εθνεγερσία, ο Καραϊσκάκης και ο Διάκος. Ήρωες του κυπριακού μαρτυρολογίου, σαν τον Αυξεντίου. Τυραννισμένες πολιτείες του βαλκανικού και του ανατολικού κόσμου, καθαγιασμένες από τα μαρτύρια των κατοίκων τους: Ζάγκρεμπ,  Μπαγκλαντές, Βηρυτός, Ρουάντα.  Μνήμες από ταξιδιωτικές αποδράσεις σε πόλεις της ελληνικής επαρχίας: Αλεξανδρούπολη, Καλαμάτα, Μεσολόγγι. Πολυάνθρωπες πόλεις-σύμβολα της Δύσης: Νέα Υόρκη, Σικάγο, Βερολίνο. Φιγούρες υπέρλαμπρων άστρων, όπως ο Μπράντο, ο Τζέημς Ντην, η Μονρόε. Λυγερά ναυτάκια του Τσαρούχη. Σπαθάτοι χορευτές των φλαμένκος. Παιδαράδες του λαού σε καθαρόαιμα απογειωτικά ζεϊμπέκικα. Τρόφιμοι της πλατείας Ομονοίας και των πέριξ. Θαμώνες των σινεμά πορνό. Γυναίκες που εργάζονται σε χαμαιτυπεία. Όλα αυτά και πολλά άλλα πρόσωπα, τοπία και σταθμοί αποτελούν την βάση της προσωπικής μυθολογίας και της ανθρωπογεωγραφίας του ποιητή και συνδιαμορφώνουν τον ποιητικό του κόσμο. Πρόσωπα, γεγονότα και περιοχές παρμένες από το διαχρονικό σώμα της ιστορίας και της μυθολογίας κι άλλα τόσα, ίσως και περισσότερα, πλάσματα της φαντασίας του, που δημιουργούν ένα καινούριο μύθο, μιαν ιδιότυπη, νέα, προσωπικής επινόησης ιστορία. Ο πόνος των ανθρώπων, η ανάγκη για ουσιαστική επικοινωνία, οι ανεκπλήρωτοι πόθοι, η ανθρώπινη ματαιότητα, ο θρήνος και το πένθος για την απώλεια, η υπαρξιακή αγωνία, ο τρόμος μέχρι τα άκρα, συναλλάσσονται μεταξύ τους και ενισχύουν την δραματικότητά τους τοποθετημένα σαν σουρεαλιστικές πινελιές πάνω σʼ ένα τοπίου θανάτου. 

 

                   ΖΕΙ

Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;

Ρώτησε η γοργόνα το ναύτη

Κι εκείνος που ʼδενε τα σχοινιά

ψηλά στα κατάρτια φώναξε :

-Ζει!

Ζούσε δε ζούσε, δεν ήξερε

Μα ήταν ναύτης μόνος στη θάλασσα

και τα σκοινιά ήταν γεμάτα αλάτι

και φυσούσε πολύ.

 

     Εικόνες σπαρακτικής ζωής. Περιπτώσεις ανθρώπων τσακισμένων απʼ την φθορά του χρόνου, απʼ τα στραπάτσα της αναδουλειάς και της αρρώστιας, απʼ την ψυχική διαφθορά, απʼ την ερωτική πολυχρησία του κορμιού, από την ασυδοσία των ποικίλων προαγωγών, απʼ την καταλήστευση της ψυχής, όλοι τους μαγκωμένοι, αρπαγμένοι από ένα προσωρινό πλάνο, το οποίο μοιάζει παντοτινό, γιατί πασχίζει να  αιχμαλωτίσει τον στιγμιαίο χρόνο και να ακυρώσει τον παρελθόντα και τον μέλλοντα.

     Ο Χρονάς σε κάθε νυχτερινή ιχνηλασία καταγράφει τα άγραφα, ξεσαβουριάζει τη νύχτα από την σοβαροφανή, επίσημη ενδυμασία της και αναδεικνύει τα αστείρευτα ερωτικά και κοινωνικά ράκη της, βγάζει στο φως ό,τι πετάει με περιφρόνηση η ζωή της μέρας στα σκουπίδια, ό,τι, δηλαδή, ανήκει στην περιοχή της προσωπικής του μυθολογίας. 

     Βάλτε σε παλιό πικ απ για ακρόαση τη φωνή του Γιώργου στον «Αναιδή θρίαμβο». Με τη συνοδεία των πλήκτρων και της μουσικής του μαέστρου Τάσου Καρακατσάνη.  Ακούστε τον να απαγγέλλει «Το Πέραμα». Ή, «Σαν σήμερα κηδεύαμε την Τερέζα». Να διαβάζει σπαράγματα από «Τα μαύρα τακούνια». Μέσα σε μαστιγωτικό, διαβρωτικό σιγανοψιχάλισμα, σαν αργό, σατραπικό κινέζικο μαρτύριο. Μια ατμόσφαιρα ατέρμονης αγωνίας και συντριβής χωρίς έλεος. Τα ποιήματα του Χρονά είναι αλύτρωτα. Εννοώ οι ήρωές του.

      Αυτές οι γυναίκες που περπατούν μέσα στο πυκνό πούσι σαν φαντάσματα, ή αγαλματώνονται σε καθίσματα, την ώρα που πίνουν καφέ ή σε ορθοστασία, την ώρα που σιδερώνουν. Με τα πράσινα κομπινεζόν και τα μαύρα πανωφόρια. Παροπλισμένες. Πανικόβλητες, κυνηγημένα θηράματα  μες στο σκοτάδι. Με τις κατάμαυρες γόβες που οι οπλές τους αφήνουν στάμπες στην ψυχή των περαστικών.

Με μαύρα παλτά και με ψηλά τακούνια

που πάνε θεέ μου

αυτές οι γυναίκες μέσα στη νύχτα

δεν ξέρουνε σʼ αυτές τις μάντρες

      κρύβονται μηχανουργεία

ηλεκτρολόγοι και οξυγονοκολλητές

 

Γυναίκες πνιγμένες απʼ τα πάθη τους, ανολοκλήρωτες, που κάποτε καταφεύγουν σε παράτολμες δοξασίες:

Πολύ ελπίζουν τώρα οι γυναίκες

στους άντρες που πλαγιάζουν απόψε

μʼ άλλους άντρες

Οι ήρωες του Χρονά είναι αλύτρωτοι. Όπως κι ο ίδιος. Για να ανακουφιστεί φτιάχνει στίχους αφορισμού, όταν, για παράδειγμα,  κατέχεται από οιδιπόδειο οίστρο :

Κηδεύω τη μητέρα μου

όπως οι άντρες

κηδεύουν τις γυναίκες τους

Τα δρώμενα τελούνται συνήθως στο βαθύ, αμείλικτο  σκοτάδι. Βαλσαμωμένες κινήσεις ή ακινησίες μέσα σε μιαν ιδιόμορφη φορμόλη. Περιμένοντας από κάτι να ζωντανέψουν. Κάπου-κάπου χτυπά και πάλι ο Καβάφης την πόρτα. Ενίοτε ερωτικός. Κυρίως διδακτικός:

  ΑΦΗ  Ή  ΣΚΟΤΆΔΙ

 

Ξόδεψε τη ζωή του

σε δρόμους και στενά

σε σκοτεινά σοκάκια.

Τώρα οι σάλπιγγες

γιʼ αυτόν ηχούν.

Τα λεωφορεία αφήνουν χώρο

να περάσει.

 

Κοιτάχτε τον,

ψάχνει τόπο σαν τα σκυλιά

να ξαποστάσει.

Κοιτάχτε τον,

ψάχνει μνήμα να μπει μέσα.

Κάτω απʼ τα ποιήματα του Χρονά, μισοκρυμένα, ακούγονται απεγνωσμένα όμως αγέρωχα και αδιάβροχα ρεμπέτικα. «Είνʼ ευτυχής ο άνθρωπος που αγάπη δε γνωρίζει» του Τούντα, «Μέσα στης ζωής τα μονοπάτια» του Μπαγιαντέρα, «Αντιλαλούνε τα βουνά» του Τσιτσάνη.  Καθώς ο λόγος του ποιητή ερωτοτροπεί ανοιχτά με την πρόκληση του θανάτου ακούγεται η φωνή του Γιώργου Σαραντάρη:

«Ο θάνατος δεν γοητεύει, 

μάλλον θέλγει»

Ακούγονται σιγανά πατήματα του Παζολίνι, που θα τον οδηγήσουν στο καλοσχεδιασμένο φονικό της Όστιας. Τραγούδια σπαρακτικού λυρισμού σαν του Λόρκα, καθώς παίζει πιάνο ο ίδιος, τραγουδισμένα απʼ τη φωνή της Αργεντινίτα. Ακούγονται ψιθυριστά «Τα τείχη» του Καβάφη απʼ τον ίδιο τον Μεγάλο Αλεξανδρινό και Κωνσταντινουπολίτη. Ακούγεται ο Όσκαρ Ουάιλντ να διαβάζει μέσα απʼ το κελί του την «Μπαλάντα της φυλακής»:

Δεν ξέρω αν οι νόμοι είναι δίκαιοι.

Κι ούτε που ξέρω αν αδικούνε.

Αυτό που ξέρουν μόνο οι κατάδικοι

Είνʼ τα ψηλά ντουβάρια όπου τους κλειούνε  

 

      Η ποίηση του Χρονά είναι μια διηνεκής συνομιλία με κόσμους υπόγειους: με τον κόσμο της φυλακής, τον κόσμο των κλοσάρ, τον κόσμο των τρελών, τον κόσμο των ερωτικά απεγνωσμένων, μια συνομιλία με τον κάτω κόσμο, μια αγωνιώδης προετοιμασία για το επέκεινα.  

 

      Σχεδόν εκατό ποιήματα του Χρονά έχουν μελοποιηθεί από γνωστούς Έλληνες συνθέτες. Έχω ακούσει πολλές φορές μια εξαιρετική ερμηνεύτρια, την Λιζέτα Καλημέρη, να τραγουδάει ένα ποίημα του Χρονά. «Ήτανε αέρας». Το μελοποίησε ο συνθέτης Γιώργος Καζαντζής. Και απορώ πως κατάφερε να κάνει τραγούδι ένα τόσο δύστροπο στιχούργημα. Θέλω να πω γενικεύοντας πως τα ποιήματα του ποιητή μας είναι απελπιστικά δύσκολο να γίνουν τραγούδια. Ακόμη κι εκείνα τα ελάχιστα που μοιάζουν να διαθέτουν κάποια τονικότητα, κάποια μέτρα, που θα ευνοούσαν την μελοποίησή τους. Θυμάμαι αχνά τραγουδισμένο πολύ υποβλητικά από την αείμνηστη Βίκυ Μοσχολιού, -δεν το τραγουδάει, το αφηγείται τραγουδιστά- την «ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ», ένα άλλο ποίημά του, που λίγοι θα τολμούσαν να το κάνουν τραγούδι.

 

Τα χαράματα έφυγαν για την Αλεξάνδρεια

ο Αντίνοος

ο Νίκος

ο Ίβυκος

ο Καραϊσκάκης

ο χορευτής του Σαίντ Ιλαίρ

η Σωτηρία Μπέλλου

ο Χριστός

η Μαίριλυν Μονρόε

ο Γρηγόρης Αυξεντίου

και

ο κιθαριστής των φλαμένκος  

 

        Όλοι εκείνοι οι άξιοι ποιητές της «γενιάς του ʼ70», είτε ο Χρονάς, είτε ο Πούλιος, είτε ο Κοντός, είτε η Λαϊνά, είτε η Αγγελάκη-Ρουκ, (αναφέρω ενδεικτικά κάποια ονόματα), ποιητές που αρνήθηκαν εντελώς  την παραδοσιακή φόρμα, παρουσιάζουν παρόμοια δυσκολία στην μελοποίηση των ποιημάτων τους.

     Ούτε οι γνώσεις μου, ούτε οι αναγνώσεις μου αρκούν για να ανιχνεύσω με ακρίβεια τις άμεσες επιρροές του Χρονά από προγενέστερους ή συγχρόνους του ξένους ποιητές. Ξέρω ότι έχει μελετήσει πολλή ποίηση. Και νιώθω κάποια ποιήματά του να έχουν κάτι απʼ την ατμόσφαιρα του Γκίνσμπεργκ ή του Παζολίνι. Πάντως από τους Έλληνες δε βρίσκω ιδιαίτερες επιδράσεις. Αν εξαιρέσω λίγο τον Καβάφη, Λαπαθιώτη, τον Σεφέρη και τον Χριστιανόπουλο. Ούτε με τους συγκαιρινούς του βρίσκω πολλές συγγένειες. Κι απʼ αυτή την πλευρά μου φαίνεται αρκετά πρωτότυπος. Αλλά και απόμακρος. Τα ποιήματά του, όταν είναι μεγάλα, μοιάζουν με μακρές ποιητικές αφηγήσεις και τα σύντομα, είναι σαν εύστοχες ατμοσφαιρικές ταινίες μικρομηκάδων. 

     Ο Χρονάς είναι ένας τιμητής της υπόγειας, της χαμηλής ζωής.  Αρνείται τις λαμέ φιγούρες, τα αστραφτερά μπιζού, που αγοράστηκαν πανάκριβα. Μοναχοπεριπατητής, με το βλέμμα προς τα κάτω, όμως ένα πεπειραμένο και υποψιασμένο βλέμμα, συνομιλεί με αποσυνάγωγους, απορριμμένους και σακάτηδες. Σκύβει ευλαβικά και μαζεύει απʼ την άκρη του καλντεριμιού ό,τι αρνείται η ψεύτικη χλιδή των ανυποψίαστων. Μυημένος σε μιαν αόρατη αίρεση, εκεί που τον έφεραν τα βήματα της παράδοξης οδοιπορίας του, γονατίζει μπροστά σε  μια ξεχαρβαλωμένη καρφίτσα ή έναν τσαλαπατημένο σταυρουδάκι. Ακούει τις εξομολογήσεις των απολωλότων. Αφουγκράζεται τις προσευχές των ισοβιτών.  Προσκυνάει τα σαράκια των παριών. Μετουσιώνει τα ματαιωμένα μηνύματα, τους ανεπίδοτους έρωτες, τα ανεκπλήρωτα πάθη. Αυτή είναι η σοδειά του, το μπερεκέτι του. Διαλέγει κάποια απʼ αυτά και τα φυλάει στην ψυχή του και στην αποθήκη της μνήμης του. Κάποτε τα κάνει ποιήματα. Και μας τα κάνει δώρο. Αυτό είναι το ταπεινό του μεγαλείο.

 

Σας ευχαριστώ

 

 

Αποτελέσματα:  1  2  3  4  5 ...  [Επόμ. >>] 
 
Created by Batsioulas Solutions - v1.00
Αποστολή & Επιστροφές | Προσωπικά δεδομένα | Όροι χρήσης | Προσφορές | Newsletter | Site Map | Επικοινωνία
Copyright © 2017 Οδός Πανός - Σιγαρέτα
Διδότου 39, 10680 Αθήνα
τηλ/fax: 2103616782